Takich opadów nikt się nie spodziewał. Owszem, niektóre prognozy przewidywały, że będzie burza, inne – że tylko lekko popada. Popadało tymczasem tak mocno, że w pewnym momencie trzeba było przerwać kwalifikacje, a następnie przenieść finały z 20:30 na 21:00. Koszmarne warunki spowodowały, że większość publiki opuściła tor, choć przez pierwszą połowę dnia pogoda była wręcz idealna i – sądząc po tłumach, jakie przyszły już na kwalifikacje – mieliśmy szansę pobić rekord frekwencji. Na pogodę nie ma jednak rady – mimo wszystko cieszymy się, że zawody się odbyły, a komentarze zawodników po imprezie są dla nas pozytywne.

Zdjęcie: Radosław Witas

ZAWODNICY W INTERNECIE:

Blake Carney (USA): Świetnie się bawiłem jeżdżąc w ten weekend, niecodziennie ma się szansę jeździć po tak wspaniałym torze w tak pięknej lokalizacji.

Scott Beaumont (Wielka Brytania): Pozdrowienia Szczawno – wspaniały wieczór mimo strasznych warunków. Nie mogę się doczekać Mistrzostw Europy w sierpniu.

Nathan Parsons (Wielka Brytania): Andrzej, który zarządza i cały czas pracuje na torze, zbudował jeden z najlepszych torów, jakie kiedykolwiek widziałem. Wszystko jest perfekcyjne.

Matej Stapić (Słowenia): To były niesamowite zawody.

Na tak mokrym i śliskim torze po prostu musiało dojść do wielu niespodzianek. Największą było niezakwalifikowanie się do finałów Michala Prokopa, aktualnego mistrza świata w four crossie. Szkoda, bo jego udział w szczawieńskich zawodach był dla nas sporym i bardzo miłym zaskoczeniem. W tym sezonie Michal postawił bowiem na BMX – mamy rok olimpijski, a Prokop będzie startował na igrzyskach (tak samo David Graf, który z powodu przygotowań do olimpiady nie dotarł na nasze zawody). Do finału nie wszedł także trzykrotny triumfator szczawieńskiej Festiny Joost Wichman. Fantastycznie natomiast spisał się Szymon Smołka z Rybnika, zajmując w kwalifikacjach doskonałe siódme miejsce.

Zdjęcie: Radosław Witas

W finałach zobaczyliśmy w sumie ośmiu Polaków (7. Szymon Smołka, 18. Mariusz Jarek, 31. Maciej Chmiel, 32. Gustaw Dądela, 34. Remek Oleszkiewicz, 45. Łukasz Baran, 50. Piotr Kobus, 60. Robert Kulesza). Najlepiej w tak ekstremalnych warunkach zaprezentował się aktualny mistrz Polski Mariusz Jarek z teamu MTB Wieża Anna Szczawno-Zdrój, drugi w kolejności był Szymon Smołka. Oto ich wrażenia z zawodów:

MARIUSZ JAREK, 11. miejsce: „Druga edycja Pucharu Świata w Szczawnie-Zdroju za mną. Dobrze jest, kiedy tak ważne zawody odbywają się we własnym kraju – masz obok siebie wielu znajomych, a kibice dopingują zwłaszcza Polaków. Dwa dni suszy i skromnych opadów dały nam idealne warunki do treningów. Sobota nie była już tak świetna. Na koniec czasówek spadł obifty deszcz, który utrzymał się już do końca zawodów, przez co spora część kibiców opuściła tor.

Moja czasówka odbyła się na suchym torze, nawet zbyt suchym. 18. miejsce po czasówkach. Kiedy część zawodników jedzie po mokrym, a część po suchym, tak to zwykle bywa, że zdarzają się czwórki z trzema mocnym zawodnikami, bo teoretycznie słabszy zawodnik jest tym mocnym przez gorszy czas kwalifikacji. Moi rywale byli na wysokim poziome.

Moje dwa biegi – 1/16 i 1/8 – zakończyłem na pierwszym miejscu. Już od wyjścia z bramki do samej mety nie oglądałem żadnego tyłka przed sobą. Walka o pierwszą ósemkę była całkiem blisko. Trudne warunki i zmęczenie nie pozwoliły mi się odpowiednio skupić na bramce, przez co Hannes Slavik i Marek Pesko na pierwszej prostej zrobili ze mną kanapkę, lecz niestety to ja byłem środkiem… Bardzo chciałem dostać się w końcu do pierwszej ósemki i udowodnić wszystkim, że też jeżdzę szybko. Na osłodę byłem najlepszy z Polaków, więc aktualnie jestem liderem Pucharu Polski.

Chciałbym podziękować Łukaszowi, Lechowi i Martynie za pomoc między startami, bo dobrze jest mieć suchą parę gogli i rękawiczek przed każdym startem w takim błocie”.

SZYMON SMOŁKA, 32. miejsce: „Do Szczawna jechałem już w czwartek rano, by potrenować przed zawodami. Przyjechaliśmy na miejsce, gdzie zastała nas piękna pogoda, poszliśmy zjeść i na tor. Jak to zawsze bywa mój pierwszy dzień w Szczawnie musi być przywitany burzą i deszczem, więc trenowałem z kolegami w lekkim deszczu i w lekkiej burzy.

W piątek treningi z bramki, które szły mi atomowo, pierwsza prosta też siadała mi niemal idealnie, cały tor jeździło mi się pięknie i wydawało się szybko. Piątkowe treningi skończyliśmy późnym wypadem na pizzę, gdzie spotkaliśmy wielu zawodników, m.in. braci Mechurów.

Sobota rano, wstajemy, śniadanie, pojechaliśmy na tor samochodem sprawdzić, czy ktoś trenuje i na obiad. Na tor poszliśmy o 14 – piękna pogoda, słonecznie, zjechali się najlepsi zawodnicy świata, trwały treningi, które sobie odpuściłem, jeździłem dopiero od 17:00. Następnie przejazdy eliminacyjne. Dosyć długo czekałem na mój przejazd aż wreszcie zawołano mnie na bramkę. Skupienie, komenda startowa i poszło. Na pierwszej prostej prawie się przewróciłem, potem szło prawie idealnie. Na metę dotarłem strasznie zmęczony z czasem 42.764 – okazało się, że czas był bardzo dobry i zająłem ostatecznie 7. miejsce.

Potem na tor spadła ściana wody, burza, wszyscy próbowali ochronić się jakoś przed deszczem, padało chyba z godzinę. Potem trochę ustało, ale organizatorzy stwierdzili, że zamykają wielkie skocznie. Ja na treningach przejechałem się raz, opony mi odjechały i gleba. Zanim założyliśmy nowe opony, treningi się skończyły i zaczęły się wyścigi. Mój wyścig był 11. Nieszczęśliwie się złożyło, że na bramce stanąłem z Markiem Pesko, który w całych zawodach był drugi. Bramka opadła, dojechałem do mety jako drugi, co dało mi awans do 32.

Kolejny wyścig jechałem drugi, ściąłem bandę, jadę, a na drugiej bandzie ktoś wjeżdża nie wiadomo skąd prosto we mnie. Szybko się pozbierałem, chciałem jechać, ale koło było tak krzywe, że się nie kręciło. Ostatecznie w Pucharze Świata zająłem 32. Miejsce, a w Pucharze Polski byłem drugi. W PŚ mogło być lepiej, ale pierwszy raz miałem styczność z takim torem.

Po zawodach poszliśmy na after, gdzie byli wszyscy zawodnicy. Zjedliśmy i poszliśmy spać, żeby rano wyruszyć w drogę do domu. Podziękowania dla kolegów, którzy pomogli mi w zawodach, firmom Stigma, Gregorio i Mozartt”.

Zdjęcie: Radosław Witas

Na podium zobaczyliśmy – po raz drugi w historii szczawieńskiego toru – Tomasa Slavika. W dużym finale kolejne miejsca zajęli Marek Pesko ze Słowacji oraz Czesi: Kamil Tatarkovic i Jakub Riha. Na Słonecznej Polanie stawiło się ponadto pięć kobiet – niedużo, ale była wśród nich m.in. brązowa medalistka Mistrzostw Świata 2011, Celine Gros z Francji, która ostatecznie zajęła drugie miejsce – za Brytyjką Katy Curd, przed Szwajcarką Lucią Oetjen i Czeszką Terezą Votavovą. Pełne wyniki zawodów znajdziecie na naszej stronie mtb-anna.eu.

Warto jeszcze przypomnieć, że zawody 4X Festina Night Race – Pro Tour #2 były jednocześnie walką o Puchar Burmistrza Szczawna-Zdroju oraz pierwszą edycją tegorocznego Pucharu Polski w four crossie. Jeśli chodzi o PP, wyniki przedstawiają się następująco:

KATEGORIA JUNIOR

1. Gustaw Dądela (MTB Wieża Anna Szczawno-Zdrój)
2. Patryk Zawadzki (MTB Wieża Anna Szczawno-Zdrój)
3. Maciej Rawiński (MTB Wieża Anna Szczawno-Zdrój)

KATEGORIA ELITA

1.Mariusz Jarek (MTB Wieża Anna Szczawno-Zdrój)
2. Szymon Smołka (Rybnik)
3. Remek Oleszkiewicz (Dartmoor Uniqua LKKG BGŻ Lublin)

Serdecznie dziękujemy wszystkim zawodnikom za udział, a kibicom za doping – mimo fatalnych warunków wielu z nich zostało na Słonecznej Polanie, co było widać i słychać także podczas relacji na żywo. Dziękujemy także wszystkim ludziom szczególnie zaangażowanym w zawody: panom Ludwikowi Wieczorkowi, Leszkowi Janiszewskiemu i Bartkowi Szarafinowi, sędziom, ratownikom medycznym i ochroniarzom, firmom Stanisławski Race Timing za pomiar czasu i DAB Sound za nagłośnienie. Dziękujemy ponadto naszemu sponsorowi głównemu – firmie Festina oraz wszystkim pozostałym sponsorom i partnerom (pełna lista na mtb-anna.eu).

Linki do galerii zdjęciowych, filmów i relacji z imprezy zamieszczamy na bieżąco na naszym profilu na Facebooku (sunnymeadow4Xcourse). Już niedługo w portalu extreme.com powinna pojawić się powtórka ze Szczawna – nie znamy niestety dokładnego terminu, więc zaglądajcie tam i sprawdzajcie (na pewno poinformujemy o tym na Facebooku i Twitterze).

Organizatorami zawodów byli Uzdrowiskowa Gmina Miejska z burmistrzem Tadeuszem Wlaźlakiem oraz KKG MTB Wieża Anna Szczawno-Zdrój z prezesem Andrzejem Skrzypczakiem.

KALENDARIUM SŁONECZNEJ POLANY

14 lipca – Mistrzostwa Polski 2012 w Four Crossie
18 sierpnia – Mistrzostwa Europy 2012 w Four Crossie
22 września – zawody z cyklu Polish Open

Film z imprezy do obejrzenia tutaj.

Inauguracja Pucharu Polski, 350 zawodników, wiele znanych nazwisk nie tylko z Polski ale także z Czech i Słowacji, mnóstwo kurzu na trasie, temperatura sięgająca 28 stopni oraz wielu, wielu kibiców.

 To był gorący weekend ! Tak w skrócie można powiedzieć o odbywających się w miniony weekend zawodach Downhill Contest w Wiśle w Bike Parku Stożek. Pogoda wymarzona jak na rozpoczęcie sezonu, które zawodnicy przyjęli z uśmiechem na twarzach……. Ale nie o pogodzie będziemy się tu rozpisywać, bo dla nas kolarzy zjazdowych jest ona drugoplanowa, najważniejsze to co działo się na trasie zawodów.

Zawody rozpoczęła kategoria Hobby Hardtail w której zwyciężył Greń Radosław z Brennej, drugi był Tomczyński Kamil z Łodzi natomiast najniższe miejsce na podium zajał Słowak Mindek Tomas

Jako druga rywalizację na stożkowej trasie rozpoczęła kategoria Hobby Junior w której mocna obsada niewiel zmieniła się od zeszłego roku, wygrał Sabat Wojciech z Krakowa, na drugim stopniu podium stanał Niewiadomy Dominik [goodbike.com.pl] a trzecie miejsce zajał znany nam od paru lat Wojtas Łukasz [Infernal Team]

W najliczniej obsadzonej kategorii Hobby Full [ponad 130 uczestników] całe podium obstawili nasi południowi sąsiedzi Słowacy: Pierwszy Glos Bohuslav, drugi Milo Adam, trzeci Platek Lukas. Słowa uznania należą się Amadeuszowi Kuczera, który w zeszłym roku wygrywał kategorię Hobby Hardtail, teraz natomiast zajął wysokie 6 miejsce w kategorii z pełną amortyzacją.

Kobiety:

Od wielu lat niepokonana na Wiślańskiej trasie Anna Sojka tym razem cieszyła się z trzeciego miejsca gdyż na pierwsze i drugie miejsce wskoczyły kolejno rywalki z Czech – Bartova Jana oraz Słowacji – Pialova Katarina

Kategoria Masters w tym roku została podzielona na dwie grupy:

Masters I  do 40 lat

1. 1.     Michał Śliwa [ Top Riders]
2. Grzegorz Zieliński [ Fundacja SBR]
3. Hyncica Vlastimil [Sk Grafobal Mondarek]

Masters II powyżej 40 lat.

1. 1.     Grzegorz Góra [ Loża Szyderców]
2. Dulniakwa Ireneusz [Zumbi Uniqa LKKG]
3. Kończyło Wojciech

Junior:

 Po przejściu zeszłorocznego Mistrz Polski  Sławka Łukasika do kategorii Elita wszyscy zastanawialiśmy się kto będzie jego następcą oraz czy znajdą się kolejni szybcy Polscy Juniorzy. Pretendentów było kilku w tym także Rafal Szczotka, który niestety podczas sobotnich treningów doznał kontuzji.

Po niedzielnych zawodach sytuacja stała się klarowna, bardzo dobrym i rokującym sukcesy Riderem  jest pochodzący z Myślenic Maciek Hojnor [Top Riders]. Maciej w przejazdach eliminacyjnych uzyskał czas dający mu pozycję w czołówce Elity! W finałach miał małe problemy, ale pomimo tego zajął wysoką trzecią lokatę, lepsi byli tylko Słowacy Lasso Adrian oraz rewelacyjny zwycięzca Baranek Rastislav

Elita:

Elita zawsze budzi najwięcej emocji, pikanterii w tym roku dodał powrót na trasy braci Wincenciaków a także przejście do tej kategorii Sławka Łukasika – niestety Sławek nie startował na zawodach w Wiśle gdyż w tym samym czasie był na obozie szkoleniowym  Red Bulla prowadzonym przez rodzinę Athertonów ! Kolejnym czynnikiem wprowadzającym mocną rywalizację jest fakt, iż w Pucharze Polski do klasyfikacji generalnej liczone są także punkty uzyskane podczas przejazdów eliminacyjnych.

Na listach startowych widniała cała Polska czołówka a także najlepsi zawodnicy z Czech i Słowacji.  Eliminacje wygrał Maciek Jodko [RMF FM Mountain Dev Adrenaline] drugi był Filip Polc [Polcster Racing] trzeci Tomasz Gagat[Rockets Crew].

Przejazdy finałowe dokonały mocnego przetasowania na pierwszą pozycję wskoczył Słowak  Filip Polc, drugie miejsce zajał mocno jeżdżący już pod koniec sezonu 2011 Arkadiusz Perin [Fro Pro] a podium zamykał Czech Splichal Lukas [Sk Grafobal]

Pełne wyniki na www.downhillcup.eu  oraz http://www.facebook.com/downhillcontest

Tuż po zawodach pierwszą trójkę Polaków zapytaliśmy co sądzą o swoich wynikach oraz zawodach:

Arkadiusz Perin [Fro Pro]:

 „W przejeździe eliminacyjnym położyłem się w ostatniej bandzie, jednak  nie zrażony przystąpiłem do finałów. Przejazd finałowy nie był czysty, tym bardziej zadowolony jestem z  drugiego  miejsce w tak mocno obsadzonych zawodach a jednocześnie pierwszego  wśród Polaków. Cieszy  mnie również, że sezon w Polsce rozpoczęliśmy dobrymi zawodami i super pogodą! „ 

Maciej Jodko [RMF FM Adrenalin Mountain Dew]:

„5 miejsce w tak mocno obstawionych zawodach to bardzo dobry prognostyk przed następnymi startami szczególnie jeśli traci sie do 2 miejsca jedynie 88 setnych. Zadowolony tez jestem z wygranych kwalifikacji, dzięki temu zdobyłem dodatkowe 50 punktów. Trochę obawiałem sie pierwszego startu, ponieważ pierwszy raz od 4 lat nie pojechałem trenować przed sezonem do San Remo a na rowerze zjazdowym jeździłem tylko 5 dni Teraz wiem ze jestem na dobrej drodze aby w następnych pucharach walczyć o najwyższe miejsce na podium” 

Łukasz Gwóźdź [Rockets Crew]

„Otwarcie sezonu w Wiśle zaliczam do bardzo udanych występów. Siódme miejsce w finale, trzecie wśród Polaków to idealny wynik na start Pucharu Polski. Miejsce cieszy tym bardziej, że zawody były wyjątkowo silnie obstawione przez czołówkę czeską i słowacką. Swój przejazd oceniam zdecydowanie jako udany, popełniłem dwa delikatne błędy, za to  dałem z siebie wszystko a nawet trochę więcej na odcinkach do pedałowania. Już nie mogę doczekać się kolejnego Pucharu, oraz dostałem dodatkowej motywacji żeby do Mistrzostw Polski przygotować się jeszcze lepiej.”

Sponsorem zawodów  Downhill Contest jest producent odzieży i części rowerowych – marka 661, FUNN, WTB oraz sklep internetowy www.rowerowy.com, o energetyczną atmosferę dba  Red Bull

Jesteśmy po pierwszej edycji zawodów Joy-Ride EMTB ENDURO które odbyły się w Myślenicach. Na starcie stanęło 66 zawodników i 2 panie, które w tak ciężkich warunkach radziły sobie nie raz lepiej niż mężczyźni. Walka była bardzo wyrównana. Pierwsza piętnastka miała bardzo zbliżone czasy. Pogoda też dała popalić uczestnikom, na początku słońce niemal bezchmurne niebo, a po drugim odcinku specjalnym oberwanie chmury i potoki błota na trasie. Na podium w kategorii Mężczyźni Open stanął w kolejności od pierwszego miejsca Marcin Motyka, Mariusz Bryja oraz Mirek Jarmuła. W kategorii Kobiety Open triumfowała Agnieszka Balcerek, na drugim miejscu Agata Chamot.

Myślenice, miejscowość położona o dwa rzuty zaschniętą, ubłoconą rękawicą od Krakowa, znana głównie z tras DH i imprez zjazdowych, w minioną sobotę, czyli 21 kwietnia, stała się sceną zawodów MTB o nieco odmiennej formule. Czyli pierwszej w tym roku edycji zawodów EMTB Enduro.Nasza pasja do szwendania się, chęć odnajdywania nowych, ciekawych tras, niekoniecznie oddalonych o sto lat świetlnych, od miejsc zamieszkania większości nastawionych na bardziej ambitną jazdę terenową riderów, skusiła nas aby właśnie wokół Myślenic, poszukać ciekawych i wymagających szlaków. Nieocenione było również wsparcie gminy Myślenice, która jako oficjalny partner imprezy, wspomogła ją finansowo i logistycznie, za co serdecznie dziękujemy.

Ten eksperyment skończył się jak wszystko co niekontrolowane- eksplozją błota, kamieni, korzeni i rzęsistego deszczu. Słowem wszystkiego co stanowi esencję enduro.Pierwszy OS był jak na śniadanie przystało lekkostrawny i zagrzewający do boju. Miły i przyjazny flow dający rozgrzać się mięśniom i rozbudzić uwadze. OS drugi to już nie była bułeczka z masełkiem. Tutaj już trzeba było ruszyć pełną parą. Trasa mocno urozmaicona, doprawiona kilkoma hopkami, wijąca się pomiędzy drzewami, która doświadczonemu riderowi pozwalała jechać niemal na pełnym gazie. Na koniec podwójny deser– podjazd, który wydzierał resztki tlenu z płuc zawodników, a mięśnie doprowadzał do krańcowego wysiłku, zakończony technicznym zjazdem. Odcinek enduro w czystej postaci – czyż nie tego właśnie oczekiwaliście?

OS 3 zaczynał się na szczycie Ukleiny, trasa różnorodna, było więc na niej wszystko, co uwielbia zaprawiony w górskich bojach endurak. Kamienie, korzenie i błotne bajoro. Zakończenie OS-u stanowiła skarpa z pozostałościami tajemniczej, zbrojnej baszty datowanej na XIII wiek. Ten militarny obiekt umieszczony w strategicznym miejscu nie był łatwy do przejechania. Szczególną trudność sprawiało pokonanie stromej ścianki, gdy padający deszcz ograniczał perspektywę widzenia, a ślizgający się w błocie rower wprowadzał daleko idące korekty w obranym torze jazdy.

Zawodnicy po pokonaniu trzeciego OS-u myśleli, że nic już ich nie zaskoczy. Jednak na sam koniec zostawiliśmy niepozorną Plebańską Górę, a jak wiemy pozory mylą… „Przyjazna” aura dodatkowo uatrakcyjniła trasę tego odcinka. Poza pierwszymi zawodnikami cała reszta śmiałków startowała w pełnym deszczu i potokach błota, który spływał po stromej ściance zaczynającej OS. Reakcje zawodników, którzy kładąc rowery na starcie podchodzili do krawędzi i patrzyli na to „czym” za chwilę będą się zsuwać/ześlizgiwać/zjeżdżać upewniły nas, że to właśnie jest enduro – zaskakujące i nieobliczalne, a do smaku przyprawione odrobiną nieprzewidywalnego szaleństwa. To trasy nieznane i nie zjeżdżone, trasy na których każdy zakręt i każdy uskok poznaje się dopiero wtedy, gdy przychodzi nam się z nim zmierzyć.

Takie właśnie były trasy wokół Myślenic, można tam znaleźć wszystko czego oczekuje się podczas wyjazdu na ekscytujący rowerowy weekend. Patrząc na trasę naszej imprezy mam wrażenie, że nie odkryliśmy wszystkich ciekawych zakątków tego terenu, ale to właśnie jest ciekawe i będzie nas kusiło  żeby tu powrócić. Myślenice nie będą kojarzyły się już tylko z imprezami DH, ale również z miejscem, gdzie można zasmakować MTB w najczystszej, rdzennej formie.

Pierwsza zorganizowana przez nas w tym sezonie impreza EMTB Enduro w Myślenicach jest jak jej pierwszy OS. Traktujcie więc ją jak śniadanie, po którym czeka Was dużo, dużo więcej wrażeń…

WYNIKI 

Organizator: EMTB.pl

Partnerzy: Gmina Myślenice, Joy-ride

Sponsorzy: BeasiteBikes, F100, 4mtbshop.pl, pogobikes, godlikebikes

Widzimy się już niebawem  w Kluszkowcach na Joy Ride Fest 25-27 maja.

Ekipa emtb.pl

O to kilka słów od organizatorów podsumowujących ten event:

„Po sobotnich deszczowych treningach spodziewaliśmy się trochę błota na trasie. Przez noc, z „trochę” zrobiło się dużo. Zawodnicy w taki ciężkich warunkach musieli wykazać się nie tylko techniką, ale również kondycją fizyczną.

Na szczęście w niedziele góra Chełm nie karała nas obfitymi deszczami, dlatego kąpiel błotna była znacznie przyjemniejsza.
Finalnie trasę przejechało prawie 200 osób!

Wśród Asów najszybszy okazał się powracający do wielkiej formy Mikołaj Wincenciak.

Pełną listę wyników znajdziecie poniżej.

Słowem zakończenia chcielibyśmy wszystkim bardzo podziękować za przybycie. Pogratulować zwycięzcą oraz przybić piąteczkę każdemu, kto podjął wyzwanie błotnej trasy!
DZIEKI”

WYNIKI ELIMINACJI

WYNIKI KOŃCOWE

Kilka zdjęć z niedzielnych finałów:

Pierwsze video przygotowane w programie Picture Motion Browser VAIO Edition:

Uzbrojeni w kaski, ochraniacze oraz rowery ruszyliśmy aby chłonąć wiedzę od naszych instruktorów: Maćka Kucbory oraz Adama Dowgirda. Szczególnie cieszy nas obecność wielu nowych osób, które dzielnie radziły sobie z jazdą w nieco innym niż na co dzień stylu oraz w dużo trudniejszych warunkach terenowych. Miło było popatrzeć na przedstawicielki płci pięknej, które ku zaskoczeniu wszystkich robiły szybkie postępy i nie obawiały się wkalkulowanych w początki jazdy ekstremalnej upadków. Z kolei dużą grupę najmłodszych uczestników rozpierała niesamowita energia i wydawałoby się, że przez całe trzy godziny treningu nie zsiadali w ogóle z rowerów! Być może to właśnie my znajdziemy następców Mistrza !

Równolegle na trasy olsztyńskiego Lasu Miejskiego oraz sąsiadującego osiedla Redykajny ruszyli kolarze górscy. A o tym co działo się podczas pierwszego treningu opowiedzieli nam nasi instruktorzy:

Tomek Kułakowski (grupa początkująca): Rozpoczęliśmy na ulicy Leśnej gdzie nastąpił podział na dwie grupy zaawansowania. Wiele osób nie wierzyło w swoje umiejętności oraz kondycję rezygnując z udziału w treningu zaawansowanym. Obydwie grupy ruszyły trasą FIT zeszłorocznego maratonu rowerowego Mazovia MTB. Grupa początkująca nastawiona była na trening techniczny ćwicząc podstawowe elementy poruszania się na rowerze górskim takie jak: odpowiedni balans ciałem przy wchodzeniu w zakręt, zjazd po korzeniach, kadencja na podjazdach, operowanie hamulcem. Byliśmy zmuszeni do skrócenia dystansu z powodu ciężkich warunków terenowych pokonując około 20 kilometrów. Wszystkim uczestnikom należą się wielkie brawa gdyż dali z siebie 110%, tym bardziej, że po przerwie zimowej bardzo ciężko o zmotywowanie organizmu do wysiłku fizycznego. Już teraz zapraszam na kolejny trening!

Kacper Dakszewicz (grupa zaawansowana): Podczas ostatniego treningu pokonaliśmy 35 kilometrów szerokimi, łatwymi technicznie szutrówkami. Momentami błoto dało się we znaki, zmuszając nas do dodatkowego wysiłku i skupienia, a nawet schodzenia z roweru i przechodzenia przez kałuże. Trening zaowocował nowymi znajomościami, a uczestnicy wykazali chęć dalszego uczestnictwa w treningach. Nasze spotkania to nie zawody, tylko praca nad  poprawą formy i techniki połączona z dobrą zabawą. Poza tym, w trakcie treningów wymieniamy się spostrzeżeniami z maratonów i nowinkami technicznymi ze świata kolarstwa. Pamiętajcie, że zawsze dostosowujemy tempo i trudność trasy do poziomu uczestników. Chętnie dzielimy się swoją wiedzą, nie tylko w teorii, ale również w praktyce. Mamy nadzieję, że przy okazji następnego treningu znajdzie sie więcej osób, które uwierzą we własne możliwości i wyruszą trenować z nami czyli z grupą zaawansowaną. Zapraszam!

W oczekiwaniu na następne spotkania polecamy fotorelacje z opisywanych wydarzeń, znajdujące się w naszej klubowej galerii pod adresem www.picasaweb.google.pl/bpwkrankpl oraz do wymiany zdań, opinii, uwag na forum projektu, które znajduje się pod adresem www.aktywnie.olsztyn.eu

Kolejne treningi z cyklu „Olsztyn. Aktywnie!” już w kwietniu! W poniedziałek wielkanocny (09.04.2012) spotykamy się aby spalić świąteczne kalorie podczas treningu kolarstwa górskiego, a niecały tydzień później (14.04.2012) będziemy znów walczyć z grawitacją!

Więcej informacji znajdziecie na stronach www.aktywnie.olsztyn.eu oraz www.krank.pl, a także na Facebooku: WKR FAN Team oraz bardzofajnerowery.pl

]]> http://43ride.com/event-raport/w-olsztynie-sezon-rowerowy-oficjalnie-rozpoczety/feed/ 0 http://43ride.com/event-raport/red-bull-paper-wings-2012-warszawa/ http://43ride.com/event-raport/red-bull-paper-wings-2012-warszawa/#comments Wed, 14 Mar 2012 13:35:35 +0000 Tom@s http://43ride.com/?p=6110 W poniedziałkowe popołudnie na terenie Wydziału Fizyki Politechniki Warszawskiej odbyły się krajowe kwalifikacje do światowego finału zawodów papierowych samolotów – Red Bull Paper Wings. 120 zawodników walczyło w trzech kategoriach: locie na dystans, locie na czas i akrobatyce lotniczej. Zacięta walka wyłoniła trzech warszawskich czempionów: Piotra Ryniewicza, Jakuba Rosińskiego i Adama Olesińskiego.

Red Bull Paper Wings to międzynarodowe zawody w konstruowaniu i rzucaniu papierowymi samolotami. Akademiccy konstruktorzy rywalizują w trzech różnych dyscyplinach – lotu na dystans, lotu na czas oraz akrobatyce lotniczej. Warszawa piloci zmagający się w zawodach mieli do dyspozycji jedynie kartki papieru, a kluczem do sukcesu było ich odpowiednie złożenie.

Warszawskie kwalifikacje do światowych zawodów Red Bull Paper Wings przyciągnęły sporą grupę amatorów papierowej awiacji – listy startowe zostały wypełnione do ostatniego miejsca. Studenccy konstruktorzy przez całe popołudnie zmyślnie składali kartki papieru i walczyli z grawitacją. W kategorii lot na dystans, niepokonany okazał się samolot Piotra Ryniewicz. Jego machina pokonała dystans 22,8 metra. „Jestem bardzo mile zaskoczony swoją wygraną! Nie przygotowywałem się specjalnie do tych zawodów, a ostatni samolot jaki złożyłem, powstał jeszcze w czasach podstawówki. Jak widać mam całkiem dobrą pamięć i sporo szczęścia!” śmieje się Piotr.

W kategorii lot na czas, laur zwycięstwa przypadł Jakubowi Rosińskiemu, który utrzymał w powietrzu swój samolot przez 8,28 sekundy. Kategoria akrobatyczna należała do Adama Olesińskiego, który swoim występem zdobył największą przychylność jury i otrzymał 23 punkty.

Kolejnymi przystankami na mapie zawodów jest Poznań i Białystok. Już 13 marca (wtorek) na terenie studenci zmierzą się w lotniczej rywalizacji. Pozostałe eliminacje odbędą się w Olsztynie i Gdańsku.

Ranking wyników polskich kwalifikacji wyłoni trójkę pilotów, którzy wezmą udział w światowych mistrzostwach Red Bull Paper Wings w Austrii. Już po raz trzeci finałowe starcie odbędzie się w miejscu idealnie wpisującym się w awiacyjny klimat zawodów – w salzburskim Hangarze 7, pełniącym funkcję muzeum lotnictwa oraz bazy zespołu Flying Bulls.

Więcej informacji na temat Red Bull Paper Wings, kalendarz wszystkich przystanków kwalifikacyjnych oraz formularz zgłoszeniowy można znaleźć na stronie RedBullPaperWings.com

Już od 14 na BURN dirtpark.org przybywali miłośnicy wysokich lotów. Wszyscy mieli nadzieję na dobre jazdki i nagrody ufundowane przez Dartmoor Bikes, Novik Gloves i Muc – Off. Każdy, kto pokazał dobrą sztuczkę dostał coś fajnego! Po szybkim, chillowym jamie przenieśliśmy się do kina Luna.

Przez cały 2011 rok Ryszard Syryczyński wraz z zawodnikami Dartmoor Bikes podróżował po Polsce i Europie w poszukiwaniu najlepszych miejscówek. Na filmie podziwialiśmy między innymi braci Szamanów, którzy wskoczyli już na międzynarodowy poziom jazdy, okazało się, że Przywa wraz z Sebastianem Weszlerem zajęli się gangsterką a wszystkich rozbawiły zabawne ujęcia z Piotrkiem Krajewskim.

Zanim jednak skupiliśmy się na głównym daniu, Dirt It More zaserwowało przystawki: film pokazujący projekty DIM z sezonu 2011 i przedstawiający całą ekipę oraz longboardowo – rowerowy teledysk Divorce Cake nakręcony przez asf studio.

Po udanym seansie wszyscy udali się do klubu 1500 gdzie 4 Bro rozkręcało imprezę. Przy sterach zasiedli: Dj Infinity, NWR, Dj Ramone i PZG. Kilku śmiałków postanowiło walczyć w Beer Fight Competition o nagrodę wieczoru, czyli tatuaż od Pink Machine Tattoo! Szaleństwa trwały do rana ale co tam się działo zostanie tajemnicą.

——-

Po raz kolejny ekipa „Coal Events” zaprasza na premierę pełnometrażowego filmu Dartmoor’a, czyli drugą część „Ride Your Way” – „Bling”.

Zeszłoroczna premiera „Ride Your Way” przyciągnęła sporą liczbę fanów sportów ekstremalnych i tym razem będzie podobnie, ponieważ twórca filmu, Ryszard „Ryys” Syryczyński przez cały rok 2011 zbierał materiał filmowy, tak aby „Ride Your Way 2: Bling” był lepszy niż jego poprzednik!

Podobnie jak w zeszłym roku premiera odbędzie się w Katowickim kinie Światowid (centrum Katowic, ul. 3 maja 7). Tym razem jednak odbędą się aż dwie projekcje filmu! Tak, żeby każdy zainteresowany miał szansę zobaczyć film.

• Seans 1: 20:30
• Seans 2: 21:30

Po filmie afterparty w Oku Miasta – impreza „The Origin 2, gdzie zagrają dla Was Dubsknit (Kraków), Bad4You (Wrocław), Digital Chocolate (Katowice), Crunk’Em (Cieszyn) oraz chokeSick (Tychy). Z biletem wstępu z kina wstęp na afterparty tylko 5 zł! W planie dużo fantów do zgarnięcia, w tym wlepki, przypinki, spora ilość ciuchów, itd.

Jednym słowem, zbierajcie znajomych i do zobaczenia już 23 marca w kinie Światowid i klubie Oko Miasta, na premierze jedynego pełnometrażowego teamowego filmu MTB oraz BMX w 2012 roku. Będzię niezła petarda!

• Wydarzenie na facebook.com – after party

• Wydarzenie na facebook.com – premiera