Tegoroczne zawody WHOOP UCI Mountain Bike World Series w szwajcarskim Lenzerheide były jubileuszową, dziesiątą edycją. Rywalizacja podczas czwartej rundy Pucharu Świata DH odbywała się w prawie perfekcyjnych warunkach, było szybko, sucho i do pełni szczęścia brakowało tylko kilku, lub nawet kilkunastu stopni mniej.
Puchar Świata DH 2026 #4 – Lenzerheide
Aż 1400 dni musiał czekać Finn Iles (Specialized Gravity) na swoje drugie zwycięstwo w karierze, które odniósł tydzień temu w Leogangu. Oczekiwanie na trzecią wygraną w karierze było znacznie krótsze, bo minęło zaledwie siedem dni i Kanadyjczyk znów stanął na najwyższym stopniu podium. A to wszystko na oczach 8000 widzów zebranych w trakcie finałów i ponad 20000 przez cały weekend.
Same zmagania w elicie mężczyzn przyniosły mnóstwo emocji już od piątkowych kwalifikacji. Do finałów przez kwalifikacje Q2 musieli przebijać się tacy zawodnicy jak Benoit Coulanges (Scott Downhill Factory), Asa Vermette (Frameworks Racing / TRP), Jackson Goldstone (Santa Cruz Syndicate), Amaury Pierron (COMMENCAL / MUC OFF by Riding Addiction) czy Luca Shaw (Canyon Racing).
Zwłaszcza ten pierwszy miał ogromną ochotę na poprawę swojego wyniku, ponieważ w finale poprawił najlepszy czas kwalifikacji aż o 4 sekundy. Jednak szybko z prowadzenia zdjął go Asa Vermette, który również nie zagrzał długo miejsca na fotelu lidera.
Tuż za podium zmagania ukończył Jackson Goldstone, który wyraźnie nie może odnaleźć formy z ubiegłego sezonu. Na drugim biegunie znajduje się natomiast Finn Iles, który zaliczył absolutnie doskonały przejazd i pewnie objął prowadzenie, a później zgarnął ostateczne zwycięstwo.
Dzięki tej wygranej, Iles objął również prowadzenie w klasyfikacji generalnej, w której o 41 punktów wyprzedza Amaury’ego Pierrona.
To coś naprawdę niesamowitego, o takich uczuciach można tylko marzyć i śnić. Naprawdę liczyłem na to, że uda mi się podtrzymać formę z ubiegłego weekendu, ale nie spodziewałem się, że znów uda mi się wygrać. Tuż przed finałami spałem chyba tylko trzy godziny, ale na szczęście udało mi się złapać pełną koncentrację na przejazd.
Finn Iles, Specialized Gravity
W rywalizacji pań na najwyższym stopniu podium stanęła Anna Newkirk (Frameworks Racing / TRP), która potwierdziła wysoką formę z Leogangu, gdzie była trzecia. Dla 24-letniej Amerykanki było to pierwsze zwycięstwo w karierze, a przy okazji było to też pierwsze zwycięstwo Amerykanki w elicie kobiet w całej 23-letniej historii Pucharu Świata DH.
Zwycięstwo Newkirk nie było jednak takie oczywiste, ponieważ po pierwszym sektorze była czwarta, a prowadzenie zabrała Lisie Baumann (Commencal Schwalbe by Les Orres) dopiero w ostatnim czwartym sektorze. Przy okazji Newkirk będzie musiała potrenować trochę… otwieranie szampana, ponieważ podczas ceremonii wręczenia nagród, nie poszło jej to najlepiej ;)
Szwajcarka miała ogromną ochotę na zwycięstwo przed własną publicznością, ale ostatecznie musiała zadowolić się drugim miejscem, ze stratą 0.591s do Newkirk. Podium uzupełniła Gloria Scarsi (MS-Racing).
Zwycięstwo Newkirk oznaczało również przerwanie zwycięskiej serii Valentiny Höll (Commencal Schwalbe by Les Orres), która miała szansę zostać zaledwie trzecią kobietą w historii, która wygrała cztery rundy z rzędu. Ostatecznie na dołączenie do Anne-Caroline Chausson (seria zwycięstw w 2001 i 2002 roku) oraz Rachel Atherton (2015 i 2016) będzie musiała poczekać trochę dłużej.
Höll ostatecznie ukończyła zawody na 10 miejscu, a na trasie popełniła poważny błąd, gdy zahaczyła o drzewo i tym samym straciła szansę na dobry wynik. Dobrego przejazdu nie zaliczyła również Nina Hoffmann (Santa Cruz Syndicate), która ostatecznie dojechała jako ósma, ale biorąc pod uwagę jej ostatnie wyniki i brak kwalifikacji do finałów, to jest szansa, że to początek zwyżki formy.
Również Myriam Nicole (Commencal / Muc-Off by Riding Addiction) nie zaprezentowała się z dobrej strony zajmując dopiero 14 miejsce. Do finałów nie awansowały z kolei Tahnee Seagrave (Orbea FMD Racing) czy Gracey Hemstreet (Norco x Adidas Race Division).
Nie mogę w to uwierzyć, brak mi słów. Nie spodziewałam się, że ten przejazd był tak dobry, wręcz wydawało mi się, że byłam bardzo wolna. Bardzo się dziś denerwowałam, nigdy wcześniej się tak nie czułam, a cały poranek był dla mnie bardzo chaotyczny. Dopiero po rozgrzewce złapałam trochę swojego rytmu i starałam się skupić na przejeździe.
Anna Newkirk, Frameworks Racing / TRP
W rywalizacji juniorów perfekcyjny sezon zalicza Jonty Williamson (Yeti / Fox Factory Race Team), który wygrał wszystkie rundy w tym sezonie i nie inaczej było tym razem. Nad drugim Felixem Griffithsem (Santa Cruz Syndicate) miał aż 3.699s przewagi. Swoją drogą, Felix zaliczył najlepszy start w karierze. Podium uzupełnił Słoweniec Ažbe Kalinšek.
W finałach nie zobaczyliśmy naszych rodaków, którzy odpadli na etapie kwalifikacji. Alex Gawłowski zajął 29 miejsce, a Kamil Tymon był 62. Paradoksalnie takie wyniki sprawiły, że chłopaki zdążyli na Mistrzostwa Polski DH, które odbywały się w ten weekend na górze Żar.
Drugie zwycięstwo z rzędu zgarnęła również Lina Frener (Norco x Adidas Race Division), która o mrugnięcie okiem pokonała Alethę Ostgaard (Canyon DH Racing). Dzięki temu zmniejszyła również stratę do niej w klasyfikacji generalnej, do zaledwie pięciu punktów. Trzecie miejsce zajęła Rosa Marie Jensen (Specialized Gravity).
Wyniki czwartej rundy Pucharu Świata DH 2026 w Lenzerheide:
- juniorzy / juniorki
- Jonty Williamson (Yeti / Fox Factory Race Team) 2:50.688 // Lina Frener (Norco x Adidas Race Division) 3:15.566
- Felix Griffiths (Santa Cruz Syndicate) +3.699 // Aletha Ostgaard (Canyon DH Racing) +0.131
- Ažbe Kalinšek +4.385 // Rosa Marie Jensen (Specialized Gravity) +3.659
- elita mężczyzn / elita kobiet
- Finn Iles (Specialized Gravity) 2:46.348 // Anna Newkirk (Frameworks Racing / TRP) 3:12.917
- Amaury Pierron (Commencal / Muc-Off by Riding Addiction) +0.482 // Lisa Baumann (Commencal Schwalbe by Les Orres) +0.591
- Asa Vermette (Frameworks Racing / TRP) +1.236 // Gloria Scarsi (MS-Racing) +1.404
Pełne wyniki: kliknij tutaj
Piąta runda tegorocznego Pucharu Świata DH odbędzie się za dwa tygodnie. Areną zmagań w dniach 3-5 lipca będzie włoskie La Thuile.
Co działo się w Pucharze Świata DH 2026 do tej pory?
- Puchar Świata DH 2026 #1: Asa Vermette triumfuje w swoim debiucie
- Puchar Świata DH 2026 #2: Shaw i Höll triumfują w Loudenvielle
- Puchar Świata DH 2026 #3: Höll i Iles najszybsi w błotnym Leogangu
O Pucharze Świata MTB
Puchar Świata MTB (UCI Mountain Bike World Series) to jedna marka stworzona zintegrowania takich dyscyplin jak cross-country w formacie olimpijskim (XCO) i short-tracku (XCC), a także downhill (DHI), enduro (EDR) oraz E-enduro (E-EDR), w jeden silny podmiot działający na rzecz promocji i popularyzacji ścigania się w najważniejszych seriach kolarstwa górskiego na świecie. Seria wspierana jest przez marki WHOOP, Michelin, Shimano, Motul, Kärcher, Monster Energy, Scott, RockShox, Facom, GoPro, Commencal, Mavic, CIC, a głównym partnerem medialnym jest Warner Bros. Discovery.
Oficjalna strona: ucimtbworldseries.com
Media: facebook, instagram, twitter, youtube