Crankworx Rotorua 2021: mnóstwo emocji podczas zawodów Dual Slalom i Pumptrack

Rozpoczęło się od słonecznych zawodów na Pumptracku, a zakończyło się błotnistym Dual Slalomem. Drugi dzień festiwalu Crankworx Rotorua był świadkiem rywalizacji pełnego miksu specjalistów od zjazdu, freeride’u, bmx’ów czy enduro.

Caroline Buchanan vs Kialani Hines / zdjęcie: Jay French

Brook Macdonald odniósł swoje pierwsze zwycięstwo od momentu powrotu do rywalizacji po koszmarnej kontuzji kręgosłupa odniesionej w trakcie Mistrzostw Świata DH 2019 w Mont-Sainte-Anne. Triumf w Dual Slalomie był zarazem jego pierwszym zwycięstwem w historii startów w serii Crankworx World Tour.

Swoje pierwsze oficjalne zwycięstwo odniosła Kialani Hines. Co prawda podczas festiwalu Crankworx B.C. w Dual Slalomie zwyciężyła, ale było to słodko-gorzkie zwycięstwo z powodu odwołania finałów i uznania wyników z kwalifikacji.

Zdjęcie: Clint Trahan

Wcześniej swoje pierwsze zwycięstwo na Pumptracku odniósł także Bas van Steenbergen, który tegoroczny tytuł Króla Crankworxa ma już w kieszeni. Z kolei Caroline Buchanan odniosła swoje szóste zwycięstwo na Pumptracku w historii startów na festiwalach Crankworx.

RockShox Rotorua Pump Track Challenge presented by Torpedo7

  1. Bas van Steenbergen (Kanada) // Caroline Buchanan (Australia)
  2. Billy Meaclem (Nowa Zelandia) // Kialani Hines (USA)
  3. Tomas Lemoine (Francja) // Jenna Hastings (Nowa Zelandia)

Pełne wyniki: Pro Men / Pro Women

Specialized Dual Slalom Rotorua

  1. Brook Macdonald (Nowa Zelandia) // Kialani Hines (USA)
  2. Tuhoto-Ariki Pene (Nowa Zelandia) // Jenna Hastings (Nowa Zelandia)
  3. Dan Booker (Australia) // Martha Gill (Wielka Brytania)

Pełne wyniki: Pro Men / Pro Women

To niesamowite uczucie! Minęło już trochę czasu odkąd ostatni raz wygrałem wyścig i bardzo się z tego cieszę. Nie tylko, że wygrąłem, ale że jestem jeszcze w stanie to zrobić. To zdecydowanie świetna sprawa.

– Brook Macdonald

Dzisiejszy dzień był szalony i mocno do tego przyczyniła się pogoda, która była bardzo zmienna.

„To był jeden z najfajniejszych moich dni na rowerze w tym roku”, powiedział były Król Crankworxa Sam Blenkinsop, który odpadł z rywalizacji po starciu z Tuhoto-Ariki Penem.

David McMillan vs Ricardo Munoz / zdjęcie: Clint Trahan

Zdecydowanie to był szalony dzień. Musieliśmy się zmagać z deszczem, potem trasa delikatnie podeschła, a później znów zaczęło padać. Warunki były takie same dla wszystkich i nie każdy był w stanie wykonać dwa równe przejazdy. Osobiście kocham Dual Slalom, bo to świetna dyscyplina i zdecydowanie potrzebujemy więcej takich imprez.

– Brook Macdonald

Zwycięstwo Macdonaldowi nie przyszło tak łatwo, ponieważ zaliczył upadek podczas pierwszego przejazdu finałowego przeciwko Tuhoto-Ariki Pene’mu.

Zawsze walczę do końca i nigdy się nie poddaję. Schrzaniłem podwójne falki na górze i straciłem tam mnóstwo czasu. Wiedziałem jednak, że w dalszej części trasy ludzie robili sporo błędów, więc liczyłem na jakiś moment dekoncentracji Tuhoto.

– Brook Macdonald

Ostatecznie w drugim przejeździe Brook miał mnóstwo szczęścia, ponieważ usterka mechaniczna pozbawiła Pene’go pewnego zwycięstwa i na metę wpadł biegiem z rowerem pod pachą.

George Brannigan / zdjęcie: Clint Trahan

To był zacięty wyścig i wydaje mi się, że nie odrobiłbym ogromnej straty z pierwszego biegu, gdyby Tuhoto nie zaliczył usterki w rowerze. To był szalony wyścig, a mój rywal był najszybszy tego dnia, ale cóż… miał pecha i taki jest właśnie racing.

– Brook Macdonald

Wydawało mi się, że w ogóle nie stanę na starcie, ponieważ w kwalifikacjach zaliczyłem porządną glebę. Jednak w miarę kolejnych biegów odzyskiwałem pewność siebie. W finale jednak dopadł mnie pech i marzenia o zwycięstwie uleciały…

– Tuhoto-Ariki Pene
Casey Brown vs Martha Gill / zdjęcie: Clint Trahan

Chciałam udowodnić sobie, że potrafię odnieść zwycięstwo, choć wczoraj miałam ciężki dzień i zaliczyłam kilka gleb. Wszystkie dziewczyny są bardzo szybkie i stawka jest bardzo wyrównana.

Ciężko było cokolwiek przewidzieć, ponieważ deszcz ciągle przychodził i odchodził, więc tak naprawdę warunki panujące na trasie można było ocenić dopiero stojąc w bramce startowej. Starałam się po prostu dobrze bawić i udało się osiągnąć świetny wynik.

– Kialani Hines

Jednak w trakcie wcześniejszych zawodów Pumptrack historia z pogodą była zupełnie inna.

Zdjęcie: Clint Trahan

Dzień rozpoczął się od pięknego słonecznego poranka, a zawodnicy cieszyli się poranną kawą i śniadaniem.

„Mój dzień rozpoczęłam od solidnej dawki środków przeciwbólowych”, powiedziała Caroline Buchanan, która musiała wcześnie wstać na poranne zawody i wciąż odczuwała skutki kraksy podczas wczorajszej imprezy Speed & Style.

Zdjęcie: Clint Trahan

„Nie mogę powiedzieć, że świetnie się czułem z rana”, powiedział Bas van Steenbergen tuż przed startem na pustej trasie Pumptrack. Na imprezę ze względów bezpieczeństwa nie zostali wpuszczeni widzowie, a do momentu rozegrania finałów, również kamerzyści nie byli zbytnio zainteresowani zawodami.

Jednak od samego rana można było wyczuć, że lokalni zawodnicy zrobią wszystko, aby zwycięstwo zostało w Nowej Zelandii. Ostatecznie to Kanadyjczyk Bas van Steenbergen i Australijka Caroline Buchanan byli jednak najszybsi i pokrzyżowali miejscowym plany.

Walkę o zwycięstwo van Steenbergen stoczył z miejscowymi: Mistrzem Nowej Zelandii BMX Michaelem Biasem, świetnym zawodnikiem DH Tuhoto-Arikim Pene’m oraz w wielkim finale, ze zwycięzcą wczorajszych zawodów Speed & Style, Billy’m Meaclem’em.

Tomas Lemoine vs Billy Meaclem / zdjęcie: Clint Trahan

To był świetny wyścig i wydaje mi się, że tutejszy pumptrack z każdym kolejnym rokiem jest coraz bardziej płaski. Przez to ciężko uzyskać prędkość w niektórych sekcjach. Miałem jej aż za dużo przed ostatnią prostą, która przechodzi w dwa zakręty S i wydaje mi się, że tylko dzięki temu udało mi się wygrać w finale.

– Bas van Steenbergen

Podobne odczucia miała Caroline Buchanan, która ciężko pracowała w tym sezonie na siłowni i „mały przycisk z dopalaczem” pozwolił jej na odniesienie cennego zwycięstwa.

Moje ciało zaskakująco dobrze przyjęło wczorajszy upadek, choć i tak nie obyło się bez pigułek na ból. Jednak w trakcie jazdy moje mięśnie działały prawdziwe cuda i bardzo się cieszę, że dobre przygotowanie do sezonu opłaciło się.

– Caroline Buchanan

Australijka walczyła o powrót do startów po całej serii kontuzji, a dzięki zwycięstwu dostała podwójnego motywacyjnego kopa.

Moja przeciwniczka w walce o finał była bardzo groźna, jest też młoda i głodna zwycięstw. To super sprawa, że udało mi się ją pokonać i byłam bardziej zrelaksowana przed finałową walką z Kialani.

– Caroline Buchanan

Również Kialani Hines stoczyła tego dnia zacięte boje o finał. W drodze do góry pokonała m.in. Shanię Raswon, która wczoraj była druga w zawodach zjazdowych. Ostatecznie po dwóch biegach finałowych to Buchanan okazała się szybsza, ale o zaledwie 0.019s.

Wydaje mi się, że ostatnie zwycięstwo podczas zawodów Crankworx Pump Track odniosłam w 2018 roku? Minęło od tego trochę czasu i cieszę się, że znów stoję na najwyższym stopniu podium tej imprezy.

– Caroline Buchanan
Bas van Steenbergen vs Tuhoto-Ariki Pene / zdjęcie: Clint Trahan

Ostatnią imprezą, która będzie miała miejsce w trakcie festiwalu Crankworx Rotorua, będzie wielki finał Mistrzostw Świata Crankworx FMBA Slopestyle, czyli zawody Maxxis Slopestyle in Memory of McGazza.

Poprzednio na Crankworx Rotorua 2021:

O serii Crankworx World Tour

Crankworx to jedyny w swoim rodzaju festiwal kolarstwa górskiego. Po raz pierwszy zorganizowany został w 2004 roku w kanadyjskim Whistler w Kolumbii Brytyjskiej. Od tamtej pory ewoluował do kilku przystanków na świecie, tworząc serię Crankworx World Tour. W trakcie imprezy w zawodach biorą udział najlepsi zawodnicy na świecie, którzy rywalizują w wielu różnych dyscyplinach. Znajdziemy tu także zawody dla amatorów, dzieciaków oraz wszystkich fanów kolarstwa górskiego, którzy przyjeżdżają, aby wspólnie świętować i bawić się w niesamowitych miejscach.

Oficjalna strona:
crankworx.com
Media:
facebook, instagram, twitter, youtube, flickr